Opnun kosningaskrifstofunnar Egilsstöðum á laugardaginn tókst framar vonum. Flott mæting og góð stemming. Full ástæða til að vera afar hress með það. 
Er staddur á Akureyri. Búinn að binda lausa enda í vinnu og pólitík og fer bráðum að halda af stað til Ingibjargar. Það eru góðir dagar framundan.
Já, það hefur ansi mikið verið að gera þessa síðustu daga. Margt í gangi í vinnunni og enn meira í aukavinnunni – fyrir þá sem ekki vita er ég kosningastjóri VG á Austurlandi. Á morgun er formleg opnun kosningaskrifstofunnar hérna á Egilsstöðum. Hvet alla til að mæta í Kaupvanginn kl. 16.
Annars byrjaði dagurinn heima á Gilsá. Eftir að hafa slökkt á vekjarklukkunni (snúsað að ég hélt, en við nánari athugun kom í ljós að ég hafði í svefnrofunum slökkt alveg) og dottað í smá stund eftir það, þá var bankað. Það var móðir mín sem er hreint ekki hætt að vaka yfir velferð minni sem og því að ég standi mig. Hún minnti mig á sinn kurteislega hátt á að ég hefði ætlað á fætur fyrir 30 mínútum – sem var alveg rétt til getið. Ég leit á klukkuna sem var 6.30. Eftir að hafa borðað morgunmat, gefið rollunum og stokkið í sturtu var ekið í Egilsstaði til að mæta í vinnuna á skjalasafninu. Þar var ég fram yfir hádegi en sneri mér þá að pólitíkinni og er núna að fara að hypja mig heim (klukkan er að verða 22). Þessi dagur er langur en þó svipaður þeim næstu á undan og eftir eru að koma vinnudagar sem verða líklega enn lengri. En það er annað mál. Það sem mestu skiptir er að ég er á leiðinni til kærustunnar á mánudaginn og ætla að njóta þess út í eitt að eyða með henni páskunum.
Mig langar að óska Samfylkingarfólki til hamingju með nýjan formann og varaformann.
Já, tími Jóhönnu virðist kominn – þó líklega mun síðar en hún sjálf ætlaði – og geta menn því að mestu hætt að henda gaman að þessari frægu yfirlýsingu Jóhönnu frá því fyrir 15 árum. Ég held þó að allir hljóti að gera sér grein fyrir því að tími Jóhönnu á formannsstóli í Samfylkingunni verður tæpast langur.
Kratarnir áttu um tvo kosti að velja í embætti varaformanns – en fyrirséð er að sá sem yrði kosinn væri afar líklegur til að verða arftaki Jóhönnu sem formaður. Þeir völdu að mínum dómi betri kostinn. Dagur kemur vel fyrir og komst ágætlega frá því að vera borgarstjóri þann stutta tíma sem hann var það – samanburðurinn við þann sem var á undan honum og þann sem kom á eftir er raunar Degi mjög hagstæður (enda hvernig væri annað hægt!). Það mun þó líklega há Degi að eiga ekki sæti á Alþingi. Árni Páll er sjálfsagt ágætismaður, þekki hann ekki. En mig langar að spyrja: Hefur einhver einhvern tíma heyrt hann tala um annað en ESB? Eða öllu heldur kyrja möntruna um endalausa kosti inngöngu Íslands í ESB?
—
Annars þóttu mér það tíðindi (og skrítið að það skyldi ekki vera fyrsta frétt hjá RÚV í sjónvarpinu í gærkvöld) að Jesús Kristur hefði haldið ræðu á landsfundi Sjálfstæðisflokksins í gær. Frelsarinn birtist raunar í gervi kunnuglegs manns sem ég var næstum búinn að gleyma – sem betur fer. En frelsarinn var þarna mættur - að eigin sögn. Hann minnti á að enn er ekki of seint að leggja stund á krossfestingar og var það bæði föðurleg og þörf áminning í aðdraganda páska. Orð frelsarans – “Fjallræðan síðari” – mæltust að því er virtist vel fyrir hjá hinum trúuðu (svo sem við var að búast) nema hvað særingakaflinn fór eitthvað fyrir brjóstið á þeim. En í sælunni yfir öðru úr guðspjallinu gleymdist allt neikvætt strax og hrópað hafði verið halelúja.
Skellti mér í sveitina í dag. Það var bæði hressandi og ánægjulegt. Töluvert öðruvísi en síðasta heimsókn mín þangað. Þá eyddi ég heimsókninni að mestu liggjandi í rúminu í einhverri þeirri andstyggilegustu magakveisu sem ég hef fengið. Eini kosturinn var að kærastan fékk frið fyrir mér til að kynnast foeldrum mínum. 
En í morgun var bjart og fallegt í Breiðdalnum – og raunar á Héraði og Fjörðum líka – og ýmislegt komst í verk heima áður en haldið var aftur í Egilsstaði síðdegis.
—
Afstaða og staðsetning hluta getur oft verið áhugaverðari en hluturinn sjálfur. Í dag þegar ég keyrði í gegnum Fáskrúðsfjarðargöngin sá ég snjóplóg parkerað í göngunum. Athyglisvert. Skömmu síðar mætti ég öðrum snjóplóg – líka í göngunum. Að því er ég kemst næst hefur fannfergi ekki verið vandamál þar inni. En betra að vera alveg viss. Það var allavega ekki ástæða fyrir vegfarendur að kvarta. Vegurinn í göngunum var algerlega snjó- og hálkulaus.
Finnst ég vera nokkuð glæponalegur með þetta skegg.
Kannski jafn gott að ég rakaði það af mér.
Í gærkvöld voru úrslit forvals VG í Norðausturkjördæmi opinberuð (röðun í átta efstu sæti má m.a. sjá á www.vg.is ).
Eins og kunnugt er stefndi ég á 5.-6. sæti framboðslistans. Sjálfur var ég allan tímann frekar stóískur yfir niðurstöðunni. Ég vonaðist vitanlega eftir því að ná þeim árangri sem að var stefnt en gekk þess ódulinn að sú staðreynd ég væri nýr í flokknum myndi þyngja róðurinn þar sem fyrirséð var að meginhluti flokksfélaga sem rétt áttu á að kjósa í forvalinu þekktu lítið eða ekkert til mín. Samkeppnin var líka hörð, 21 frambjóðandi að takast á 8 sæti. Það kom mér því ekki svo mjög á óvart að ég skyldi ekki ná einu af 8 efstu sætunum. En miðað við aðstæður var sú kosning sem ég fékk ekkert afhroð þannig að ég þarf ekki að vera ósáttur þó því sé ekki að leyna að ég hafi gert mér vonir um betri niðurstöðu.
En burtséð frá mínum eigin árangri í þessu forvali verð ég að viðurkenna að niðurstaða þess í heild var önnur en ég hafði vænst. Því miður virðast flokksmenn hér í kjördæminu ekki hafa séð ástæðu til að endurnýja í fremstu röð frambjóðenda á listanum. Á því tel ég að hefði verið brýn nauðsyn enda hefur verið hávær krafa í samfélaginu um endurnýjun í flokkunum og hefur sú krafa beinst að þeim öllum (hvort sem fólki finnst það sanngjarnt eður ei). Með fullri virðingu fyrir því ágæta fólki sem fékk brautargengi í forvalinu um liðna helgi er ég hræddur um að sá skortur á endurnýjun sem niðurstaðan ber með sér verði flokknum fjötur um fót í komandi kosningum.
Mig langar að ljúka þessu á að þakka þeim sem studdu mig og óska frambjóðendum VG í Norðausturkjördæmi og flokknum í heild góðs gengis í kosningunum í apríl.
Nú eru aðeins tveir dagar þar til forval Vinstrihreyfingarinnar græns framboðs í Norðausturkjördæmi verður haldið. Það virðist óhætt að fullyrða að almennur spenningur sé meðal flokksmanna og velunnara flokksins á svæðinu fyrir þessu forvali enda alls 21 frambjóðandi að bjóða sig fram í 8 sæti. Fjöldi frambjóðenda gerir að verkum að líklegt er að mjótt verði á munum í baráttunni um mörg sæti, einkum sæti 2-4 en ég held að flestir geri fastlega ráð fyrir því að flokksformaðurinn muni hljóta afgerandi kosningu í efsta sæti listans. Það verður því spennandi að sjá hver niðurstaðan verður. Það er góður efniviður til að stilla upp virkilega öflugum lista sem myndi auka fylgi flokksins verulega.
Ég afréð að ganga í VG fyrir ekki margt löngu. Ég hef aldrei áður gengið í stjórnmálaflokk þó ég hafi haft áhuga á stjórnmálum frá unga aldri. Lengi vel fann ég ekki samhljóm með lífsskoðunum mínum og stefnu neins þeirra stjórnmálflokka sem störfuðu í landinu. Efnahagshrunið og þau samfélagsátök sem það hefur valdið (bæði eiginleg og óeiginleg) urðu til þess að mér fannst mér ekki lengur stætt á því að standa hjá þegjandi heldur væri tími til kominn að leggja góðum málum lið. Það er hávær krafa í samfélaginu um að stjórnmálaflokkarnir endurnýji sig og nýtt fólk stígi fram. Við þeirri áskorun þarf bæði fólk, sem til þessa hefur staðið utan stjórnmála, sem og flokkarnir að bregðast. Krafan um endurnýjun er ríkust á þeim flokkum sem héldu um stjórnvölin á árunum fyrir efnahagshrunið, en VG þarf líka að huga að endurnýjun í sínum röðum og verður að þora að tefla nýju fólki fram í forystusætum.
Ég valdi að ganga til liðs við Vinstri græn, þann stjórnmálaflokk sem löngum var í hlutverki hrópandans í eyðimörkinni þegar þingmenn hans vöruðu við þróun íslensks efnahagslífs löngu áður en það sigldi í strand. Flokks sem blindaðist ekki af glamúr útrásarinnar og “heimsvaldastefnu” íslensku ofurkapítalistanna heldur benti á að allt væri ekki með felldu og uppskar oft háð og heitingar fyrir vikið. Flokks sem stendur fyrir jöfnuð og berst af krafti m.a. fyrir mannréttindum og umhverfismálum. Málum sem eru grundvallarmál og langtímahagsmunamál fólks en ekki dægurflugur í stjórnmálaumræðunni. Flokks sem þorir að standa fast á sameiginlegum hugsjónum þó sterk öfl rói á móti.
Ég gæti haldið lengri tölu um pólitíska sannfæringu mína en læt það bíða betri tíma vitandi að þolinmæði fólks til lesturs á vefnum eru takmörk sett. Það er von mín að sem flestir flokksbundnir félagar í VG í Norðausturkjördæmi kjósi mig í annað hvort 5. eða 6. sæti í forvalinu á laugardaginn. Ég sé jafnframt ekki ástæðu til að fela það fyrir neinum að ég styð Ingunni Snædal í 4 sæti listans og hvet fólk til að ljá henni atkvæði sitt.
Að lokum vil ég óska öllum meðframbjóðendum mínum góðs gengis.
Vinir mínir og kunningjar keppast við það þessa dagana að benda mér á að ég sé ekki nógu gráðugur. Seint átti ég von á að verða sakaður um það. Meintan skort á græðgi telja þeir sig sjá í því að ég skuli ekki stefna ofar en í 5.-6. sæti í forvalinu um næstu helgi. Sjálfum finnst mér þetta skynsamlegt en jafnframt metnaðarfullt markmið fyrir nýliða í stjórnmálum. Ef maður slær þessu upp í smá grín og snýr málinu yfir í samhengi gömlu kjördæmaskipanarinnar þá mætti segja að ég sé að stefna á 2-3 sæti Austfirðings á framboðslistanum. Annars leyst mér almennt vel á frambjóðendurna sem kynntu sig á tveimur fundum um nýliðna helgi. Sannast sagna sýnist mér að erfitt verði að gera upp við sig hverja maður velur í forvalinu. En það er raunar mjög ánægjulegt vandamál, þannig séð.
—
Um síðustu helgi stefndi ég að því að blogga mikið hér í þessari viku en miklar annir í vinnunni hafa hamlað því. En nú er rofa til á þeim vígstöðvum og því von um að ég geti látið gamminn geysa hér á næstunni.
Skelli hérna inn fréttatilkynningunni um framboð mitt í forvali Vinstri grænna í Norðausturkjördæmi.
—
Hrafnkell Lárusson sækist eftir 5-6 sæti í Norðausturkjördæmi
Hrafnkell Lárusson býður sig fram í 5-6 sæti í forvali Vinstrihreyfingarinnar græns framboðs í Norðausturkjördæmi sem fer fram 28. febrúar næstkomandi.
Hrafnkell hefur reynslu af ýmiskonar félagastarfi, einkum á vettvangi fræða. Hann var einn af stofnendum Háskólalistans, sem bauð fram í kosningum til Stúdentaráðs Háskóla Íslands árin 2003 til 2008, og var í framkvæmdastjórn framboðsins upphafsár þess. Hrafnkell var einnig skorarfulltrúi framhaldsnema í sagnfræði- og fornleifafræðiskor Háskóla Íslands árin 2004-2006.
Hrafnkell er með MA-gráðu í sagnfræði frá Háskóla Íslands. Auk þessa er hann með búfræðipróf frá Landbúnaðarháskólanum á Hvanneyri. Hrafnkell starfar nú sem forstöðumaður Héraðskjalasafns Austfirðinga á Egilsstöðum.
Hrafnkell hefur unnið margvísleg störf m.a. við fiskvinnslu, blaðamennsku og sem safnvörður við Minjasafn Austurlands. Hann er fæddur og uppalinn í Breiðdal og hefur þar verið virkur þátttakandi í búskapnum með foreldrum sínum. Hin síðari ár hefur Hrafnkell unnið ýmis fræðastörf, m.a. sem sjálfstætt starfandi fræðimaður, og undanfarin ár hefur hann verið ötull við ritstjórn og bókaútgáfu. Hrafnkell er reyndur fyrirlesari og eftir hann liggur töluverður fjöldi greina bæði fræðilegra og almenns eðlis.
„Ég legg áherslu á uppbyggingu framhalds- og háskólamenntunar um allt land, en þörfin fyrir slíka uppbyggingu er afar rík við núverandi samfélagsaðstæður. Ég tel mikilvægt að stjórnvöld beiti sér fyrir uppbygging fjölbreytts atvinnulífs sem byggi á þekkingu og hugviti fólksins í landinu og sé í sátt við umhverfi og náttúru. Reynsla undangenginna mánaða hefur undirstrikað mikilvægi fæðuöryggis fyrir landsmenn og í því sambandi álít ég viðhald og styrkingu vistvænnar innlendrar matvælaframleiðslu afar mikilvæga.“
„Ég tel að efling jafnréttis kynjanna á öllum sviðum samfélagsins sé forgangsmál sem og áframhaldandi barátta fyrir jöfnum rétti óháð uppruna, kynhneigð, lífsskoðun og litarhætti. Mikilvægt er að efla og þróa lýðræði í landinu með það að markmiði að auka þátttöku og áhrif almennings. Að endingu vil ég nefna mikilvægi áframhaldandi baráttu fyrir friði í heiminum og nauðsyn kröftugrar andspyrnu gegn þeirri hernaðarhyggju sem um of hefur litað alþjóðasamskipti liðinna ára.“
Unnusta Hrafnkels er Ingibjörg Jónsdóttir.
… að maður sem ber öll merki þess að vera andlega óstöðugur skuli vera í þeirri aðstöðu að gera stjórnvöldum erfitt fyrir og valda landinu álitshnekkjum í öðrum löndum.
—
… og talandi um álitshnekki. Þá legg ég til að sjálfur páfugl útrásarvíkinganna, forseti lýðveldisins, sýni þann manndóm að segja af sér. Hann er ekki undanskilinn í þeim breytingum sem þurfa að verða í landsstjórninni.
