Rauðhálsóttur í sólinni

Síðustu þrír dagar hafa tekið nokkuð í. Þar sem ég hef verið veikur meira og minna undanfarinn mánuð og því lítið hreyft mig er formið ekki sem best. Það var því eins og að stinga sér á hausinn í djúpu laugina að skella sér í smalamennskur um helgina. Sem betur fer gekk þetta allt saman vel, en mikið andskoti var ég kraftlaus. Það var svo ekki til að auðvelda vinnuna að það var vel heitt, einkum á sunnudaginn, við erum að tala um ágætis sumarhita. Skrifstofurottunni sem þetta skrifar tókst því að brenna hvítt hörundið í sólinni enda bullsveittur og berhöfðaður í tæplega 20 stiga hita. Ég kom því “rauðhálsóttur” aftur í Héraðið í fyrrakvöld (sem e.t.v. var bara viðeigandi ). Í gær var síðan meira fjárrag (reka saman, vigta, taka úr sláturlömb o.fl.) og entist sú vinna langt fram á kvöld. Það var orðið heldur lágt á manni risið þegar við loksins komum inn um kl. 11 í gærkvöld enda þá búinn að vera að vinna frá því fyrir kl. 9 um morguninn. Í morgun var ég svo stirður og stífur þegar ég vaknað og göngulagið var eins og hjá gömlum manni. 

-

En þrátt fyrir erfiðið, svitakófið, marblettina og allt hitt þá finnst manni þetta svo gaman að maður getur ekki hugsað sér að missa af þessu.